جمله تصادفی

در جهانی که ناگهان از هر خیال واهی و از هر نوری محروم شده است انسان احساس می کند که بیگانه است در این تبعید دست آویز و امکان برگشتی نیست چون از یادگار زمانهای گذشته و یا از امید ارض موعود هم محروم شده است

دیگران ما را آنگونه می‌بینند که ما خودمان را می‌بینیم.